Özgüven, hatalarını kabul etmektir, hatalarınla gurur duymak değil.

Özgüven, ahlaklı kalabilmektir, ahlaksızlığın dışavurumu değil.

Özgüven, adaletsiz bir ortamda orantısız güç kullananın yanında değil, haklı olan mazlumun yanında yer alabilmektir.

Özgüven, başarısızlıkta ısrar etmek değil, başarı için yeni yollar aramaktır.

Özgüven, kendini, diğer insanları veya yeni yerleri keşfetmektir, ait olmadığın yerde boy göstermek değil.

Özgüven, daha iyisini yapabileceğin inancına sahip olmak ve bunun için adım atmaktır, sıfır tecrübeyle arenada yer almak değil.

Özgüven, toplum yapısından bağımsız olmak değil, herhangi bir yabancıya “hey bugün harika görünüyorsun” diyebilmektir,

Özgüven, aslını inkar etmek değil, zıtların arasında özgün kalabilmektir.

Özgüven, özgürlük sınırlarını zorlamak değil, başkalarının haklarına saygı duyabilmektir.

Özgüveniniz bol olsun 😉

Not: Bu yargılar benim kişisel yargılarımdır, herhangi bir genellik ilkesine dayanmamaktadır.